Josip Tirić

Galeriji Flora u Dubrovniku

9.4.– 19.4.2022.

U organizaciji Hrvatskog društva likovnih umjetnika Dubrovnik, akademski slikar Josip Tirić otvorena je 9. travnja u Galeriji Flora izložbu slika.

 

Njemački filozof F. Schelling određuje umjetnost kao indiferenciju idealnog i real- nog, a to znači da „bît idealnog svijeta jest isto kao i bît realnog, dakle sve jedinice koje realno u sebi shvaća ujedno su i jedinice koje idealno u sebi potpuno zah- vaća.”1 Umjetnost je organon filozofije, upravo zbog toga što umjetnost ostvaruje indiferenciju idealnog i realnog, subjektivnog i objektivnog te se kroz nju najbolje otkriva narav apsoluta, jer umjetnost prikazuje apsolut u formi ideniteta tih su- protnosti. U tom kontekstu treba promatrati izložene radove zagrebačkog umjet- nika Josipa Tirića koji su epohalna i energična propitkivanja realnih motiva, a u sebi nose izraze umjetnikove podsvijesti, nesvjesne djelatnosti uma ispunjenog životom i duhom, te je njegova podsvijest ujedno i njegova najjača stvaralačka snaga. Prema Göetheu talent se njeguje u samoći, jer kada se ljudsko biće izolira tada proizlazi ono najbolje iz njega, sve njegove potencije i ideje uobličavaju se u cjelinu koja postaje estetički „akt” proizašao najvišim aktom uma. Na tom tragu nastaje ciklus Tirićevih radova, u vremenu tišine, samoće, osamljenosti od svijeta i svih njegovih vanjskih utjecaja. U njegovim radovima zapaža se golema strast za ekspresijom i eksplozijom same naravi slikarskoga postupka jer njegovi su radovi svijet prštavih, dinamičnih boja i oblika. Upravo tom „buktinjom“ boja kojom promišljeno vlada ulazimo u njegove vizije i interpretacije života koju promatrač s radošću odgonetava. Tirića ponajprije zanima propitivanje prostorne organizacije slike, poput odnosa prvoga i drugog, pa trećega plana i tako redom; zanimaju ga gdje se u slici, na razini vizualnoga, sukobljava nekoliko principa, nekoliko suprotnih silnica koje onda pokušava dovesti u suodnos. Dok slika, u prvome ga redu zanima koliko toga pozadina, ploha slike može podnijeti kao podloga i koliko može nositi plastičkih, značenjskih i kolorističkih elemenata. Prije svega, sadašnji se ciklus zasniva na stvaranju napona slike obojenim poljem i suptilnom vibracijom boje. Josip Tirić ovim ciklusom slika se potvrđuje kao vrstan kolorist i ekspresionist te kao umjetnik kojega je ponijela čista želja za istraživanjem boje, plohe i materije. Načini nanosa boje jasno svjedoče o odsutnosti pretenciozna promišljanja pa je kreativna spontanost vidljiva na svakom platnu. Te (ne)figuralne kompozicije s asocijativnim konotacijama rezultat su umjetnikove ustra- jnosti na zamisli formiranja plohe slike kao zbroja pojedinih obojenih površina te stvaranja vibrantnosti slike samoprožimanjem i međuodnosom pozadine i oblika. To su kvalitativna eksperimentiranja s bojom, kao temeljnim oblikom Tirićeva izričaja i osnovnim gradbenim elementom slike, no to je i slikarsko uvjerenje koje opstaje, ponajprije, u atmosferi subjektivnosti i osjećajnosti. Vizualnim i osjetilnim putem izložena djela „nastala u dahu” evociraju nam taj svijet boja i eksplozijâ u umjetniku i otvaraju nam put prema njegovoj viziji svijeta. Takvim rukopisom Tirić je otvoren svim duhovnim impulsima, kojima na platnu ostvaruje mali in- timni svijet prepun simboličkih pripovijetki o stanju njegova unutarnjeg bića.

Andrea Batinić Ivanković

 

Josip Tirić rođen je 1982. u Travniku. Od 2001. do 2007. studira na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. Dobitnik je nagrade ALU-a Zagreb za najuspješnijeg diplomanta u akademskoj 2006. / 2007. i Godišnje nagrade HDLU-a za najboljeg mladog umjetnika 2011. Izlagao je na više samostalnih izložbi u zemlji i inozemstvu. Njegovi su radovi zastupljeni u mnogim kolekcijama.